علیرضا قلیزاده

در سالهایی که متناوباً و از سر علاقه به تدریس زبان انگلیسی پرداختم، به این برداشت رسیدم که: یکی از علل کاهش انگیزه در فرایند یادگیری زبان خارجه، این است که زبان آموزان احساس می کنند که برای به کار بستنِ آموخته هایشان، راه دور و درازی در پیش دارند.

تلفیق آموزش زبان انگلیسی با آموزش و مرور سایر مواد درسی (به عنوان مثال شیمی برای دانش آموزان دبیرستانی و یا نوروفیزیولوژی برای دانشجویان زیست شناسی)، علاوه بر اینکه فضای متفاوت و بدیع و در عین حال آشنایی برای زبان آموز می آفریند، به وی این اطمینان را می بخشد که، کلمه به کلمه آنچه می آموزد، سریعاً به کارِ وی خواهد آمد.

ضمناً وی به تدریج با مشاهدۀ تفاوت چشمگیر بین سرعت و عمق درک خود در مقایسه با همقطارانش در مورد دروس پایه (شیمی، فیزیک و...) و یا حتی دروس عمومی، اعتماد به نفسی کسب می کند، که دوباره به انگیزۀ زبان آموزی وی نیز مدد خواهد رساند.

مطالعات علوم اعصاب و علوم شناختی نیز از قرار معلوم، مؤید این است که آموزش همزمان دو مادۀ درسی، به ایجاد سیناپسهای جدید در مغز، و در هم تنیدگی و استحکام هر چه بیشتر هر دو آموزش، کمک می کند.